బాల భావన ( నీతి శతకము )

జైశ్రీరామ్.

ఆర్యులారా! బాలల హృదయాలు కుసుమ కోమలాలు. అవి గాయపడకుండా ఉండే విధంగా వారి మనసులు తెలుసుకొని మీ నడవడికలో అవసరమైన మార్పులు చేసుకొని వారికి బంగారు భవితను కలిగించండి.

వారి భావాలేమిటో ఇక ఈ బాల భావన శతకంలో చదివి అనుసరించండి.

బాలల భవితకు శ్రీరామ రక్ష.

జైహింద్.

ఇంగితం ఉపయోగించి ఆత్మసాక్షిగా ఉత్తమ అభ్యర్థికే మీ వోటు వెయ్యండి.

జైశ్రీరామ్.

నా ప్రియమైన భారతీయ సహోదరీ సహోదర ఓటర మహాశయులకు హృదయ పూర్వకముగా నమస్కరించుతూ చేయుచున్న విన్నపము.
సోదరీ సోదరులారా! మన భారత దేశము అతి పెద్ద ప్రజాస్వామ్య దేశముగా ప్రపంచ ప్రఖ్యాతి పొందిన దేశము.
మన రాజ్యాంగ నిర్మాతలు అత్యంత శ్రద్ధాసక్తులతో భావి భారతప్రజానీకము యొక్క మహోజ్వల భవిష్యత్తును దృష్టిలో ఉంచుకొని ఎంతో జాగ్రత్తగా చేసిన రాజ్యాంగ నిర్మాణము ప్రపంచ విఖ్యాతినొందినది. ఐతే జరిగినదింత వరకూ ఎలాగున్నదీ అంటే శస్త్ర చికిత్స చక్కగా జరిగినది కాని రోగి మాత్రము ప్రాణములు కొల్పోయెను అన్నట్లుగా ఉంది.
మనము మనకు ప్రతినిధులుగా యోగ్యుడైన ఎమ్మెల్యే. ఎంపీ లను ఎన్నుకొనే స్వేచ్ఛ రాజ్యాంగం ప్రకారం మనకు దక్కింది.
అనేకమంది ఎవేవో వాగ్దానాలతో మన ఓటును అర్థిస్తున్నారు. చాలా మంది అమాయకులు అనేక విధాలుగా ప్రలోభ పెట్టబడుచున్నారు.
తెలివైనవారు తెలివిగా ప్రవర్తిస్తున్నారు. కాని చాలా మంది అమాయకులు వారు పెట్టే ప్రలోభాలకు లోనైపోతున్నారు.
కొందరభ్యర్థులైతే ప్రలోభాలకు గురిచేయడమే కాక దేవునిపై ప్రమాణం కూడా చేయిస్తున్నారు. హారతి కర్పూరం ఆర్పిస్తున్నారు.
ఆర్యులారా! నా మాట కొంచెం వినండి. దేవుడు మిమ్మల్ని లంచం పుచ్చుకోమంటాడా, అలా ఏదైనా ప్రళొభానికి మీరు గురైతే ఆ తప్పు మిమ్ములను ప్రలోభ[పెట్టినవారెకే కాని, మీది కాదు.
మీ హృదయంలో ఆ భగవంటుడుండి తీరుతాడు. ఆత్మ సాక్షిని కాదని మీరు ఓటు వేసినట్లైతే అది ఆ పరమాత్మ సహిస్తాడా?
మీకు ఎవ్వరెవ్వరెంతెంత ఏమేమి ఇచ్చినా  అదంతా మీ మనసులో పెట్టుకోకండి. ఏ ప్రమాణాలూ మీకు ఎటువంటి హానీ కలిగించవు.
ఈ మంచి సమయంలో మీవోటును దుర్వినియోగ పరిచారంటే ఆ పొరపాటు ఐదు సంవత్సరాలు అనుభవించ వలసి రావచ్చు.
మీ నిర్ణయం నిర్మొహమాటంగా ఈ రహస్య వోటింగ్ విధానంలోనైనా మీరు ప్రకటించుకోలేకపోతే మీరు జీవించి ఉన్నవారిగా మిమ్మల్ని మీరైనా భావించగలుగుతారా? ఆత్మ వంచన వద్దు. మీకెవరు బాగా పరిపాలన అందిస్తారని నమ్మకముంటే వారి గుర్తుపైనే ఓటు వెయ్యండి. ఎవ్వరూ నచ్చకపోయినట్లైతే నిర్మొహమాటంగా తిరస్కార వోటు వెయ్యండి.
మీ ఓటు మహనీయ మైన మన భరత మాత భవితను వ్రాస్తుంది. భావి భారత పౌరులజీవనాధారమై ఉందిఒ దయచేసి గుర్తించండి.
ఆత్మ సాక్షిగా ఓటు వెయ్యండి.ప్రలోభాల సాక్షిగా వెయ్యకండి.
శుభమస్తు.
మన భరత మాతకు మంచి భవిత కలుగు గాక. భారతీయులందరూ సుఖ సంతోషాలతో జీవింతురు గాక.

జైహింద్

జైహింద్

జైహింద్

శివాలాపము. 91 నుండి సాంతము. రచన:- శ్రీ బులుసు వేంకటేశ్వర్లు.

శా:-

శాపంబిచ్చి, విమర్శికాగ్రిణుల గెల్చన్ తప్పు కాదా? కప

ర్దీ! పద్మమ్మునఁ దప్పు పట్టగనె నత్కీరున్ మహా రోగ సం

తాపుం జేసితి వెప్పుడో తుదకు నిన్ ధ్యానింప రక్షించినా

వాపై, నీ మహిమానుభావము భయంబౌనయ్య తల్చన్ శివా! 91.

శా:-
శ్రీనాధాది మహా కవీశ కవితా శ్రీ మగ్నభావుండ  వౌ

రా! నా కైత సు శబ్ద భావ సరసాలంకార పాక ధ్వని

శ్రీ నిర్వ్యూఢముఁ గాక యుండినను నిన్ జేఁ బట్టగాఁ జూచు స్నే

హానం దీని ననుగ్రహింపఁ గదవే, యానంద రూపా! శివా! 92.

శా:-

నీకంటెన్నొడ యుండు వేఱొకఁడు తండ్రీ! నాకు లేడయ్య. నీ

కా! కోకొల్లలు నిత్య పూజ రచనా కైంకర్య భావాత్ముల

స్తోక ధ్యాన తపో విధిక్రమ మహాత్ముల్ భక్తు లవ్వారికిన్

యే కొంచెంబునుఁ బోల్ప రాని నను నెట్లేఁ బ్రోవ వయ్యా! శివా! 93.

శా:-

ఊహాపోహలు నీకు నాకు నడుమన్ ఒక్కింతయున్ లేవు. సం

దేహింపం బని లేదు. సత్కరుణ సంధింపంగ వాంఛింతు. న

య్యా! హాలాహల ఘోర శౌర్య దళనానంత ప్రభావామల

శ్రీ  హేలా మధు మూర్తి! నిన్నును వినా సేవింప నేరిన్. శివా! 94.

 శా:-

వైముఖ్యబు ఘటిల్లు లౌక్య విషయ వ్యాపారముల్ పల్క తత్

శ్రీమద్భావము సుంత నిల్వదు తటిద్రేఖా ప్రభా భాసమై

స్వామీ! వెన్క మహాంధకారము సృజింపం జిత్రమయ్యా! కనుల్

తా మూయంగను, విచ్చినం దిమిర సంతానమ్మె తోచున్ శివా! 95.

శా:-
స్నేహంబీవు. వెలార్పదీవ.శిఖినై నే వెల్గునట్లున్ మహా
మోహ ధ్వాంతము విచ్చి చిద్రుపలుఁగాఁ బోకారునట్లున్ భవ
న్మాహాత్మ్యాంబుధి నోలలాడు నటులున్ మన్నింప రావే, సదా
నీహారాచల కన్యకా హృదయ నిర్ణిద్రైకభావా! శివా! 96.

శా:-
వేలున్ లక్షలు తత్ కృపాగతులు భావింపంగ నల్పాల్పమే
ధోలంకారితమౌ మదీయ భవముందూగాడునో త్వ న్మహా
లీలా సాగర వీచి మధ్యమున . కేళీ తాండవారంభ. దు
శ్శీలంబన్నది త్వత్ కటాక్షముల విచ్ఛిన్నంబు కాదో! శివా! 97.

శా:-
నే నేమీ యొక సత్ కవీశ్వరుని కానే కాను, కానీ, ప్రభూ!
ప్రాణాయామ పథాంతరోజ్వలిత! సర్వ జ్యోతి రూపా!సుర
క్షా!నా యీ కవనమ్ము నీ కరుణకై సత్యమ్ము మీదెత్తితిన్.
ఈ నా భక్తి పదార్పితంబు కద! నీకిష్టంబొ? కాదో? శివా! 98.

శా:-
పదియైదేడుల ప్రాయమందున తలంపం బద్య నిర్మాణ సం
పదకై యఱ్ఱులఁ జాచు నన్నుఁ గని, సంభావించి నా తండ్రి! కా
వ్య దశల్, తత్ కవితా రహస్యములు చెప్పన్ గాంచు మాయమ్మ స
మ్మదముల్ నేటికిఁ బండె నిట్లుగ భవన్మాహాత్మ్య లీలన్. శివా! 99.

మ:-
తలకున్ మించిన భారమిద్ది కృతి ముద్రా కార్య సంభార మం
చెలమిన్ నిస్పృహ నున్నచోఁ దనకు తానే కోరి మద్వాణి మి
క్కిలి పూన్కన్ ప్రకటింపఁ జేసిన హయగ్రీవున్ సుధా స్వాదు పే
శల భావున్, కరుణాంతరంగమునఁ గాంచం గోరెదయ్యా! శివా! 100.

శా:-
ఓ విశ్వేశ్వర! యో జగత్రయ గురో! యో విశ్వ రక్షా! శివా!
యో విశ్వోదయ! యో దయ గుణ నిధే! యో భక్త కల్పా! శివా!
యో వేద స్తుత! యో హృదంతర రుచీ! యో జ్ఞాన రూపా! శివా!
యో విశ్వాం తర సర్వ భూత హృదయ ధ్యేయైక దీపా! శివా! 101.

శ్రీ బులుసు వేంకటేశ్వర్లు కవి వతంస విరచిత శివాలాపము అను శతకము సమాప్తము. 

స్వస్తి. 

శివాలాపము. 81 To 90 రచన:- శ్రీ బులుసు వేంకటేశ్వర్లు.

శా:- భావింపం దగ పొట్టకూటి కొఱకై ప్ర్రాల్మాలి దౌర్గత్యపుం
ద్రోవల్ ద్రొక్కి, యవస్థలం బడి సదా దుర్మార్గులం గొల్చి తత్
శ్రీ వాల్లభ్యముఁ గోరువారి వరుసం జేరంగ నేఱన్. భవత్
సేవా స్వీకృతి దివ్య భాగ్యమునుగా జింతింతునయ్యా! శివా! 81.

శా:- తుచ్ఛాధ్వంబుల నేగగా హృదయమెంతో స్వాభిమానైక భా
వచ్ఛన్నంబయి యొప్పదే యితర త్రోవల్ కానగరావు ని
ర్విచ్ఛేదంబవునట్లు కన్పడెడి దారిద్ర్యాంధకారమ్మునన్
త్వచ్ఛీర్షాంచల లగ్న చంద్ర రుచులన్ దండింపవయ్యా! శివా! 82.

శా:- ప్రాణాధార మరుద్గతి క్రమ లసత్ పాణింధమంబైన దే
హానన్నాంతరమై వెలింగెడు మహేశా! నిన్ను వర్ణింపఁఘా
వాణీనాధుఁడు దొట్టిసర్వ సురలుంభావింపఁఘా నేఱర
య్యా! న్ఏనెంత? మదీయ మూఢత క్షమార్హంబౌనొ కాదో? శివా! 83.

మ:- పిసినారిన్ మరి కర్ణుఁడంచు, జడునిన్ విద్వాంసుఁడంచున్ అస
ద్వ్యసనున్ సచ్చరితుండటంచు, కపట వ్యాపారు శాంతాత్ముగాఁ
బొసగం బల్కుచు, మెచ్చు మా కవుల జబ్బుంగాంచి, భీతిల్లెదన్.
అసదౌతద్గతి నాకు దూరముగ బాయం జేయవయ్యా! శివా! 84.

శా:- నీపై పద్దెము లెన్నియేనికానీ వ్రాయఁఘావచ్చు, ధా
రా పీయూష మనోహరార్ధముగ, వైరాగ్యంబె తా నల్ల పూ
సై పోవున్ మరి పల్క నేటికిక వేదాంతాలు, విద్యా మద
వ్యాపారాళికి నీ శతాంశమునుఁ దెల్పన్ శక్తు యున్నే? శివా! 85.

శా:- నీవున్నిల్చిన చోటు వెండి మలయౌ, నీ నవ్వు కార్తీక రా
కా విశ్వామల కాంతియే యగును. నీ కారుణ్యముల్ వర్షధా
రావిర్భూత వృషత్తుషార కలనాంతశ్మైత్యముల్ త్వత్కృధల్
దావాగ్ని చ్ఛటలై వెలుంగు గిరిజాలావణ్య లోలా శివా! 86.

శా:- విజ్ఞానాంతర మూర్తి! తావక కృపావిస్ఫూర్తి గాంక్షింతులౌ
క్య జ్ఞానంబున నీడ్చునట్టి బ్రతుకయ్యా! నిన్ను దర్శించునో?
తజ్ఞుల్ బ్రహ్మ పదార్థవర్ణన కళా ధౌరేయులూహింప రా
ని జ్ఞానంబవు నిన్ను తల్చుఅయె తండ్రీ! భాగ్యమయ్యా! శివా! 87.

శా:- నిస్వార్థంబుగఁ గొల్వఁ జూతు నిను కానీ జీవ యాత్రా గతుల్
భాస్వద్భాగ్యచయమ్ముఁ గోరుటకు నిర్బంధించు కైవల్య ర
క్షాస్వాదు ప్రభలిచ్చు నిన్నుధనమున్ గాంక్షింప మోమోటమై
నా స్వామీ! యెద లజ్జితుండనయినిన్దర్శింతునయ్యా! శివా! 88.

మ:- మతినొక్కించుక నన్నుఁ జూడుము మహా మాయాంధకారావిల
వ్రతతుల్తాండవ మాడు కట్టెదుట తత్ ప్రాబల్యమోహప్రభా
గతులందించిన కంటకాధ్వములఁ బోఁగాఁ జూచు నాకుం భవత్
స్తుత కారుణ్య కటాక్ష ధారల మహస్సుం జూపరాదో? శివా! 89.

నా కష్టంబులు నీవె దీర్పుదని విజ్ఞానాంకుర శ్రీ కళా
లోకాలోకము వెల్గ జేతువని, నాలో నిల్చు మోహాంధ వీ
చీ కేళిం బరిమార్చి, ప్రోతువని, సు స్నేహార్ద్రభావమ్మునన్
నీ కైలాసముఁ ద్రోవ నిల్చుదని తండ్రీ! నమ్మితయ్యా! శివా! 90.
(సశేషం)
జైహింద్.

శివాలాపము. 71 To 80 రచన:- శ్రీ బులుసు వేంకటేశ్వర్లు.

శా:- జీర్ణారణ్య పథమ్మున న్నిలువ పెంజీకట్లు కప్పం భయో

ద్గూర్ణంబౌ హృదయంబు తల్లడిల యోహో స్వామి! విశ్వ ప్రభూ

వర్ణింతున్ భవదీయ తత్వమును నిర్ద్వంద్వంబుగా, యోగిరాట్

పూర్ణానంద హృదంతర స్థిత ప్రభా మోహైక దీపా! శివా! 71.

శా:-  గూఢంబై చను శైశరానిల మహా క్రోద్శాగ్నికిం బత్ర ని
ర్వ్యూఢ శ్రీ మధు మాస దివ్య కళలం  బోకార్చు వృక్షంబునై
మూఢత్వంబున నిల్చి యుంటి నిదె సమ్మోదంబు పండించి నీ
గాఢ ప్రేమ వసంత వీచి నెదలోఁ గల్పింపవయ్యా!  శివా! 72.

శా:- రావయ్యా రజతాద్రి వాస ఇది మర్యాదా? మదిన్నిన్నె సం
భావింతు న్నిరతంబుఁ గోరుటకు  మోమోటంబు నీ వద్దనే
లా? వాంఛించితినా మహా ధనములన్ లక్షోపలక్షల్? భవత్
సేవా భాగ్య ఫలమ్ము, మోక్ష పదవిన్ జింతింతు నింతే. శివా! 73.

శా:- ఈ దంపుళ్ళివి యింత నెందులకు కానీ యొక్కటే మాట, తం
డ్రీ! దాక్షిణ్య నిధీ! యిదే వినుము దారిద్ర్యమ్ము బంధింపుమా!
లేదా దుఃఖ విమోహ కోప పదవుల్ లేనట్టి కైలాసమం
దేదో మూల వసింపనిమ్ము నను. నాకేదైన చాలున్ శివా! 74.

శా:- వీడుం జూడగ ఠింగణా మదిని భావింపంగ వైరాగ్యపుం
జాడల్ తోచును పైపయిం బలుకులే చాల్చాలునంచున్ ననున్
వీడం బోకు పరీక్షపెట్టుమిదె. రావే కష్టముల్ నష్టముల్?.
తాడో పేడొ నిజంబు తేలవలె గాదా!  తేల్చవయ్యా! శివా! 75.

శా:- నా బాబూ! నమకమ్ము నేర్చునపుడుం భావింప గ్రుడ్డెద్దు చే
లో బడ్డట్లుగ సంత చెప్పితిని, యాలో వెల్గు తత్వంబు ధా
రా బాహుళ్యము గ్రోలగాఁ దలచి, యౌరా! లౌక్య కార్యంబు లి
ట్టే బంధిపఁగ బోనులో నెలుకయట్లే చిక్కి నిల్తున్, శివా! 76.

శా:- ఎన్నో సత్కళ లన్ని సత్కళల కీవే మూల కందమ్మువౌ
యెన్నో మార్గము లన్ని మార్గముల కీవే గమ్యమం చెంచుచున్
నిన్నున్ మంజుల భావ వీచికల రాణింపంగ శయ్యా సము
త్పన్నప్రాభవ సత్ కవిత్వమున సంభావింతునయ్యా! శివా! 77.

శా:- నేత్రంబుల్ విడు సమ్మదాశ్రులు హిమానీ శైత్యమై గుండెపై
చైత్రశ్రీ మధు ధార వోలె కురియున్ స్వామీ! భవ ద్దర్శన
స్తోత్రంబుల్ ఘటియించువేళ నెడదం దూగాడు వైరాగ్యపుం
జిత్రార్చిస్సులు, పుల్కరింత లొడలం జెన్నొందునయ్యా! శివా! 78.

శా:- నీవే తండ్రి మదంతరాంతముల సందీపింతువెల్లప్ప్డు  నీ
పై విశ్వాసము శుక్ల పక్ష కళయై పాటిల్లు డెందమ్మునన్.
నీవుం జిక్కియు జిక్కనట్లుగను కన్పింతోయి, దొంగాటల
య్యా! వారింపుము, పఱ్వఁ జాల నిక నాయాసమ్ము వచ్చున్ శివా! 79.

శా:- గుండెం జీల్చెడు నట్టివౌ వ్యధలు రేగున్ దుచ్ఛ కామమ్ములన్
బండింపం జను, మోహముల్ హృదయముం బంధించు. నా స్వామి నీ
యండం జూచియె కత్తి నెత్తితిని, మోహ క్రోధ కామమ్ములన్
ఖండింపన్ విజయుండఁ జేసెదవొ నన్ కారుణ్య దృష్టిన్? శివా! 80.
(సశేషం)
జైహింద్. 

శివాలాపము. 61 To 70 రచన:- శ్రీ బులుసు వేంకటేశ్వర్లు.

శా:- వైచిత్ర్యంబిది యేమొ!  కోరికలు దేవా! దావ దాహ చ్ఛటా
వీచీ కేళి ఘటించు. నార్పగ మదిన్ విశ్రాంతిఁ జల్లారిన
ట్లే చల్లారియు ధూమ సంగతి శిఖాలీనంబులై గుప్ఫునం
జాచున్నాల్కలు.వాని నాఱ్పవె, దాయా సారాంబు ధారన్ శివా! 61.

శ్ర:- ఈ కాఠిన్యము నేలఁ బూనితివొ తండ్రీ! యింతకున్ బొందితో
నే కైలాస నివాస భాగ్య మడుగన్. నీ నెత్తిపై చేతులన్
వీకం బెట్టను. నీ గృహమ్ము పెరుకన్. నిన్నాత్మ సంధించి మో
హైక ప్రాకట దుఃఖమున్ విడుతునయ్యా! కాంక్ష యింతే. శివా! 62.

శా:- దృఙ్మాత్రైక వినాశ మన్మధ కళా హేవాక! మద్భావ మీ
దృఙ్మాంగళ్య పథమ్మునన్ వెలయగా నెంతేని శిక్షించి స
ద్వాఙ్మాధుర్య రస స్రవాంచిత సుధా ధారాళ హేరాళ సం
స్పృఙ్మోహాంచిత సత్ కవిత్వమది తండ్రీ! యిచ్చితయ్యా శివా! 63.

శా:- విఘ్నానీకము దాకినన్ సతము హృద్వీధిన్ భవద్రమ్య దుః
ఖఘ్నాస్తోత్రమె రక్ష యంచు తలతున్. కైవల్య మార్గాను స
న్నిఘ్నంబై కొనసాగఁగా తలతు తండ్రీ! మోహ వార్ధిన్ శిరో
దఘ్నంబౌ నటు ముంపకయ్య, చలితాంతః ప్రాణ రూపా! శివా! 64.

శా:-దిక్సీమాంతర పూర్ణ! తావక కృపా దీప ప్రభా రాశియో!
ఋక్సూక్త్యుద్భవ దివ్య భావ విలస ద్రింఛోళియో వచ్చి, మ
ద్వాక్సందీపితమౌ మహార్ధ ఘటనన్ దర్శించునట్లే మరు
ద్భుక్సమ్మానిత కంఠ! తల్చెదను శంభో! నిక్కమయ్యా! శివా! 65.

శా:- నిన్నున్ నమ్మినవారి కెన్నడును రానేరావు తండ్రీ మహా
పన్న ప్రాభవ దుఃఖముల్. మది భవద్ధ్యానంబునే సేసెదన్.
త్వన్నామైక విచింతితామల కళా వైదగ్ధ్య మేపార వి
చ్ఛిన్నానంత విమోహ బంధనునిగా సేయంగ రావో! శివా! 66.

శా:- కామాహంకృతికిన్ చపేటమురుదుఃఖప్రాభవాంద్యమ్ముకున్
ద్యో మాణిక్యము మోక్ష మార్గ పదవీ యోగైక సామగ్రికిన్
శ్రీ మంజూషముఁ జింతితార్థ ఫలముం జింతింప నీ నిత్య పూ
జా మాంగళ్య పథమ్ము. నాకు దయతో సంధింప రావే శివా! 67.

శా:- ఆక్రోశించుచు నుంటి నిట్లుఁ గనవయ్యా! పార్వతీ నాధ. కా
మ క్రోధంబుల నెంత మాపిన తలం బాదంగ పుచ్ఛాంతమున్
చక్రాకారముఁ ద్రిప్పు పన్నగముగా సంధిల్లు లోలోన.  త
ద్విక్రాంతిం దొలగింపవే భుజగ సంవిశ్లేష కంఠా! శివా! 68.

శా:- నిన్నున్నాశ్రయ కాంక్షనేయగను తండ్రీ! దుఃఖ వారాశిలో
నన్నున్ముంపుదు వార్త భక్తజన మందారంబు వెట్లైతి వా
పన్నుం గానవొ? వెండి కొండ దిగవో? ప్రాలేయ భూ భృత్సుతా
సన్న ప్రౌఢ కుచోపగూహ మృదు సౌఖ్యం బంది రావో? శివా! 69.

శా:- తత్తాదృఙ్మహిమానుభావమెద సంధానించి  త్వత్పూజనా
యత్త ప్రాకట బుద్ధినై నిలుతు నత్యంత మ్ము గానీ స్ఫుర
న్మత్తేభంబగునా మనంబు నిలుప న్నొక్కింతగా నేఱ. నీ
చిత్తం బాపయి.  చక్క దిద్దుము కృపా శ్రీ స్ఫార లీలా! శివా! 70.

(సశేషం) 

శివాలాపము. 51 To 60 రచన:- శ్రీ బులుసు వేంకటేశ్వర్లు.

శా:- శ్రేయో భాగ్య ధురంధరమ్ము సకల శ్రీవాసమున్ ముక్తి కాం
తా యోగామల భాసమున్ విదిత నానా దుఃఖ నిర్వాపమున్
భూయోభూయ పునః పునర్భవ దశా ప్రోత్థామ నాశంబులున్
మాయా రక్షణలై చెలంగును భవన్మాహాత్మ్య లీలల్, శివా! 51.

శా:- మౌళిం బూవులనుంచఁ గంధరమునన్మల్లీ సరంబుంచగా
లీలం భూతి నిటాలమందలుమఁ గల్పింపంగ శ్రీ గంధమున్
కేళీ లోల! వియఝ్ఝరంబు భయదక్ష్వేళోగ్రమౌ సర్పమున్
వైలక్షణ్యపుఁ గన్ను, పచ్చి పులితోల్, నన్నడ్డునయ్యా! శివా! 52.

శా:- నీవే మత్ హృదయాంతరంబునను సందీపించి యీ స్తోత్రముం
భావింపం బురి గొల్పినాఁడవు, భవన్మాహాత్మ్య మీరీతి నా
పై వర్షించి విచంచలాత్ముఁడగు నన్ బంధించి నాకిట్లు నీ
సేవా భాగ్యము నందఁ జేసితి.  నతుల్ చెల్లింతు లక్షల్, శివా! 53.

శా:- యోగాభ్యాసము లేదు ధూర్జటి వలెన్, ఓంకార నాదైక వి
ద్యా గాంభీర్యము లేదు సోమన వలెన్, తాదాత్మ్య భావప్రసూ
రాగం బింతయు లేదు పోతన వలెన్, రక్షింపవే తన్మహా
భాగుల్ తీసిన త్రోవ కెక్కితిని యప్పా! నడ్పవయ్యా! శివా! 54.

శా:- ఈ వైరాగ్యమిదెన్ని జన్మముల తండ్రీ నన్ను వెంటాడునో?
ఈవే దిక్కని యన్ని జన్మముల తండ్రీ! నిన్నె వెంటాడెదన్.
నీవే నేనని, నేనె నీవని పురా నిర్ణీతమద్వైత భా
వావిర్భూత మమత్వ బంధనల దేవా, సాగెదయ్యా! శివా! 55.

శా:- బీటల్ విచ్చిన పంట చేను గతిఁ గన్పించున్ మహా గర్వ గ్రీ
ష్మాటోపంబున నిష్ఫలంబగునొ! దేవా, నాదు పెంపెల్ల త్వ
జ్జాటాంతర్ ప్రవినిశ్రుతామర ధునీ సంభార ధారా నిరా
ఘాటైక క్రమ సత్కృపం దడుప సంకల్పింపవయ్యా! శివా! 56.

శా:- నిద్రాహారము మాని వ్రాసితిని తండ్రీ! దీని నొక్కూపునన్
భద్రాత్ముండవు భక్త రక్షణ కళా ప్రాభాసిత స్ఫార చి
న్ముద్ర స్వామివి. దీనిఁ జేకొనుము. మన్మూఢ ప్రసంగంబులన్
నిద్రం బాలుని తొక్కు పల్కులుగ మన్నింపంగ రావే! శివా! 57.

శా:- స్వర్ఘంటా పథ పాంధ భవమున నాశల్ లేని నాపైన యీ
నైర్ఘృణ్యంబు వహింప నాయమొకొ? నానా భక్త కామ్యార్త చిం
తార్ఘంబుల్ గ్రహియించు సామివి. కృపానంతార్ద్ర భావాన మ
న్నిర్ఘోషల్ చెవిఁ బెట్టి సుంత దయ రానీ, చాలునయ్యా! శివా! 58.

శా:- నీకున్ వాహనమైన నందికిని తండ్రీ మాకు సౌభ్రాతృత
శ్లోకోదంచిత బాంధవమ్ము గల దెట్లో తెల్పుదున్. మోహ వాం
ఛా కామమ్ములు కొమ్ములైన పశు సంస్కారమ్ముమాయందు ని
త్యా! కన్పించెడు, నార్పవే పశు పతీ! తద్ఘోర బాధల్ శివా! 59.

శా:- క్పంబుల్, కొఱగాని కామములు, సాకూతాలు, మిధ్యా పటా
టోపంబుల్, మరి మెచ్చుకోళ్ళు,  బహు మర్యాదల్, వృధా జీవ యా
త్రాపథ్యాగత రంగమందు నటనన్, రంజింపగా నాట్య వి
ద్యా పారీణత లేని నా బ్రతుకు నెట్లాడింతు వయ్యా! శివా! 60.

(సశేషం)